Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/12538 K.2020/7985

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanığın mala zarar verme suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımının 17/11/2007 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği 1 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,