Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/12938 K.2020/14015

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

22/12/2011 tarihinde sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 30/12/2011 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 18/04/2012 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle sanığın yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanık ve müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık savunmasında olayın saat 20.00 sıralarında olduğunu belirtmesi ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 17.09’de başladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.Ancak;

16.11.2010 tarihli yakalama tutanağına göre temyiz dışı sanık Bekir Kılıç yakalandığında üzerinde müştekiye ait altınlardan bir kısmının çıktığı, çalıntı olabileceğinden şüphelenen polis kendi araştırmaları ile müştekiye ulaşıp üzerinden çıkan altınların teslimini sağladığı, kalan zararın tümünü de sanıklar tarafından duruşma aşamasında karşılandığı olayda, öncelikle müştekiden kısmi iadeye rızası olup olmadığı sorularak, rızası olması halinde kovuşturma aşamasında kalan tüm zararı karşıladığı için TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,