Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/13061 K.2021/13502

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kanun'un öngördüğü sınırlar arasında ceza tayini hakimin takdir ve değerlendirme yetkisinde ise de; bu yetkinin kullanılmasında adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınması, bu konudaki gerekçenin suçun işleniş şekli, kanuna aykırılığın derecesi, suç sebepleri, sanığın kişiliği, kastın yoğunluğu gibi hususların dosya içeriğine uygun olması, emsal olaylar ile genel uygulama dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 3/1. maddesine uygun olarak işlenen fiilin ağırlığı ile orantılı cezaya hükmolunması gerekmektedir.

Somut olayda, suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair mahkumiyetleri bulunan sanığın müştekiye ait iş yeri önünde bulunan 1000 TL değerindeki hurda paslanmaz çelik malzemeleri çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde, hırsızlık suçundan verilecek cezada alt sınırdan uzaklaşılması mümkün ise de, üst sınırdan ceza vermeyi gerektiren bir özellik olmadığı gözetilmeden, hak ve nesafet kuralları ile 5237 sayılı TCK'nın 3/1. maddesinde yer alan orantılılık ilkesi gözetilmeden yetersiz gerekçe ile üst hadden ceza verilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,