Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/13073 K.2020/6884

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/437 E. – 2011/663 K. sayı ve 15.12.2011 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 13.01.2012 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 22.04.2012 tarihinde ''hırsızlık'' suçunu işlediği, bu suçtan yargılanarak 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde tanımlanan suçtan neticeten adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

kararın 10.12.2014 tarihinde kesinleşmesi üzerine Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/437 E. – 2011/663 K. sayı ve 15.12.2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının yeniden ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulduğunun anlaşılması karşısında;

suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde işlediği ihbara konu olan Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/351 E. 2013/39 K. Sayı ve 22.01.2013 tarihli mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığı ve UYAP incelemesinde ilgili dava hakkında 21.03.2018 tarihli ek kararla uzlaşma sağlandığından bahisle düşme kararı verildiği,

ancak sanığın güncel adli sicil kaydına göre, 3 yıllık denetim süresi içinde İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/575 E. 2014/636 K. sayılı ilamına göre 30.09.2014 tarihinde hırsızlık suçunu işlediği ve açıklanması geri bırakılan kararın açıklanma koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;