Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/13092 K.2021/13505

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 6545 sayılı Yasa'nın 104. maddesi uyarınca Kanun'un yayımı tarihinde yürürlüğe gireceğinin belirtildiği, 6545 sayılı Yasa'nın 62. maddesi ile değişik TCK'nın 142/2-h maddesinin 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği ve suç tarihinin 24/02/2014 olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve daha lehe olan TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu ve 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç tarihinde yürürlükte olmayan ve sanığın aleyhine olan TCK'nın 142/2-h maddesi ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Dairemizin 24/06/2019 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sanık tarafından temyiz edilen 17/03/2015 tarihli kararda sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi uyarınca hükmolunan 3 yıl hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, sanık hakkında bozma üzerine TCK'nın 142/2-h, 62/1. maddeleri uyarınca verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının 3 yıl hapis cezası üzerinden infazı yerine, sanığın sonuç olarak 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve kazanılmış hak nedeniyle uygulama maddesinin 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi yerine “CMK'nın 307/4 maddesi” olarak gösterilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,