Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/13228 K.2021/14787

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın savunmalarının aksini gösteren, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların bulunmaması karşısında; sanığın atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Birden fazla kişi tarafından gerçekleştirildiği kabul edilen konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kadıköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2009 tarihli 2007/1183 Esas ve 2009/1523 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırı olan hırsızlık suçundan verilmiş 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,