Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/13257 K.2021/15119

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın, müştekinin motor arızası sebebiyle çalışır vaziyette olmayan aracını kapı kilitlerini kırmak suretiyle çaldığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,

2- Tekerrüre esas alınan Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2012 tarihli ve 2012/9 E., 2012/595 K. sayılı ilamın 01.04.2015 olan kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı; ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.01.2015 tarihli ve 2014/349 E., 2015/26 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,