Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/13271 K.2021/14275

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık lehine ve aleyhine olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, saat 05.35 olduğu, gece vaktinin saat 04.35'ta sona erdiği, müştekinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, 24/06/2014 günü saat 05.30 sıralarında uyandığında eve hırsız girdiğini anladığını beyan ettiği, sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde atılı suçları sabaha karşı, sabah ezanı okunduğu sırada işlediğini beyan ettiğinin anlaşıldığı olayda,

şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve atılı suçların gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan aynı Kanun'un 116/1. maddesi yerine 116/1-4. maddesinin uygulanması,

2- Her ne kadar sanığın aşamalardaki savunmalarında, atılı suçu hakkında ayrı kamu davası açılan suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte işlediklerini, kendisinin gözcülük yapması için zorlandığını beyan etmişse de, suça sürüklenen çocuk ...’nin suçlamayı kabul etmediği ve hakkında açılan ayrı kamu davasında atılı suçlardan beraat kararı verildiği ve kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, sanık ... üzerine atılı konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği hususunda her türlü şüpheden uzak, yeterli, kesin delilin bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde TCK’nın 119/1-c. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

3- Sanığın adli sicil kaydında yer alan Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/12/2012 tarihli ve 2011/651 Esas, 2012/864 Karar sayılı, nitelikli hırsızlık suçundan erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasını içeren ilamının, 01/02/2013 tarihinde kesinleştiği ve anılan kararının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,