Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/13440 K.2021/14171

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın yokluğunda verilen hükmün sanığın son bilinen ikamet adresinde 08/02/2019 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre tebliğ edilmişse de, muhatabın adreste bulunmama sebebi, hangi komşuya sorulduğu hususlarının tebligatta belirtilmemesi ve mahkemece yapılan yasa yolu bildiriminde temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilerek sanığın yanıltılması nedenleriyle, 22/02/2019 tarihinde dosyaya vekaletname sunarak temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın, aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçu işlemediğini, katılan ile aralarında ticari ilişki olduğunu, katılandan mal alıp sattığını, satıştan sonra bedelini katılana ödemekte olduğunu, katılana senetler verdiğini, bir kısım senetleri ödemekte bir süre zorlandığını, katılanın hazırladığı herhangi bir malı ondan izinsiz olarak almadığını savunduğu;

katılanın aşamalardaki beyanlarında sanık ile aralarındaki ticari ilişki olduğunu ve sanığa verdiği malların satılmasından sonra bedellerini almakta olduğunu belirtmekle birlikte, olay günü sanığa 15.000,00 TL ödeme yapması şartıyla yeni mal vermek üzere anlaştıklarını, malları sanığın götürmesi için hazırladığını ancak yeni mal getirmek üzere depoya gitmesini fırsat bilen sanığın, ödeme yapmadan ve kendisinin izni olmadan malları götürdüğünü iddia etmişse de, dosya kapsamında katılanın soyut suç atma niteliğindeki beyanları dışında, sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak,

kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden sanığın atılı suçtan beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,