Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/13465 K.2020/14628

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tüm dosya içeriğine göre; mağdurun, olay günü komşusunun haber vermesi üzerine ikametinin bahçesinde bulunan kümesten tavuklarını çalan suça sürüklenen çocuklardan temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar Hasan AYBAK ve Muhammet KARTAL’ı yakalayarak polise teslim ettiğinin, suça sürüklenen çocuk ... ve diğerlerinin 4 adet tavuk ile birlikte olay yerinden uzaklaşmış olduklarının anlaşılması nedeniyle hırsızlık suçunun tamamlandığına dair mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 3-(a) numaralı;

olay yerinde yakalanan suça sürüklenen çocuklar Hasan AYBAK ve Muhammet KARTAL’ın yer göstermesi ile suça konu tavuklardan 2 tanesinin mağdura iadesi sağlanarak kısmi iadede bulunulmuş ise de; suça sürüklenen çocuk ... tarafından soruşturma aşamasında gerçekleştirilmiş bir kısmi iadenin bulunmadığının ve mağdurun 14.06.2010 tarihli ilk duruşmadaki “iki adet tavuğunun parasını alamadığı, suça sürüklenen çocuklardan şikayetçi olduğu, suçtan zarar gördüğü ve davaya katılmak istediği” yönündeki beyanları dikkate alındığında kısmi iadeye rızasının olmadığı anlaşıldığından,

suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 168/1-4. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması yönündeki mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde de isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 3-(b) numaralı bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ile birlikte mağdurun ikametinin eklentisi niteliğinde olan kümesten suça konu tavukları çalması şeklindeki eyleminin suç tarihi itibariyle TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında olduğu, kümes hayvanlarının TCK'nın 142/2-g maddesi kapsamında kabul edilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nın 142/2-g maddesi gereğince hüküm kurulması,

2. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanunun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp rapor aldırılmasının zorunlu olmadığı ancak rapor aldırılmaması halinde gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği halde, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

3. Suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde yeniden suç işlemiş olması nedeniyle doğrudan hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerekirken, iptaline karar verildikten sonra hükmün açıklanması suretiyle hükümde karışıklığa sebep olunması,