Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/1362 K.2020/2911

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ... müdafiinin, sanık hakkında kurulan hükmü temyiz etmesinden sonra, sanık ...’in, 09/12/2019 tarihli dilekçesindeki "cezasının onanmasına" karar verilmesi yönündeki isteğinin; "onama" yetkisi Yargıtay'a ait bulunduğundan "temyizden vazgeçme" olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla; sanık ... yönünden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ...’un temyiz isteminin hakkında TCK’nın 62. maddesinin uygulanması gerektiğine, diğer sanığın ikrarı gözetildiğinde kendisinin suç işlediğine yönelik kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında kurulan hükmün bozulmasına karar verilmesi, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin sanığın ikrarı ve samimi beyanı dikkate alınarak cezada indirime gidilmesi, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;