Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/13811 K.2021/17910

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-20/05/2015 tarihli bilirkişi raporu, rapora ekli fotoğraf ve krokiler ile müşteki beyanlarından, suça konu motosikletlerin, müştekilerin oturmakta oldukları etrafı 120 cm. yüksekliğinde duvar ile çevrilmiş apartmanın kapısı bulunmayan avlusu içerisinde yer alan, kapısı bulunmakla birlikte suç tarihinde kilitlenmeyen, profilden imal edilmiş bekçi kulübesinin içerisinden çalındığının anlaşılması karşısında, sanık ...’nın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

2-Sanık ...’nın, suça konu motosikletlerin birden fazla şahsa ait olduğunu bilebilecek durumda olmaması nedeniyle, hırsızlık suçundan bir kez cezalandırılması yerine, yazılı şekilde hırsızlık suçundan iki kez mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

3-24/10/2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanık ...’nün eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,