KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/13842 E., 2021/15012 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Eylül 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık hakkında müşteki ...’ya yönelik hırsızlık eyleminden kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;
Dosya içeriğine göre sanığın eylemi saat 21.00 sıralarında gerçekleştirdiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin saat 20.38’de başladığı, bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E.,
2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-Sanık hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık eyleminden kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a- Dosya içeriğine göre sanığın eylemi saat 21.00 sıralarında gerçekleştirdiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin saat 20.38’de başladığı, bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/13842, K. 2021/15012, 23 Eylül 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama