Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/13862 K.2022/1538

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Ankara Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna yönelik bir suç işleme kararının icrası kapsamında 11/03/2015 tarihinde odasındaki camı kırdığı ve 17/04/2015 tarihli iddianame ile kamu malına zarar verme suçundan kamu davası açıldığı, UYAP üzerinden yapılan inceleme sonucunda 06/03/2015 tarihinde yine aynı kuruma yönelik olarak bulunduğu odanın kapı ve pencereleri ile ortak yaşam alanındaki camlara zarar vermesi sebebiyle 19/03/2015 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı,

yapılan yargılama sonucunda Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/2015 tarihli, 2015/233 E., 2015/244 K. sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet kararının temyiz edilmeden kesinleştiği, yine 09/03/2015 tarihinde aynı kuruma yönelik olarak bulunduğu odanın camını kırması sebebiyle 02/04/2015 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/05/2015 tarihli, 2015/306 E., 2015/403 K. sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet kararının da temyiz edilmeden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle yargılamaya devam olunup, bahsi geçen dosyalar getirtilip incelenerek,

suç ve iddianame tarihleri tereddüte mahal bırakmayacak şekilde belirlenip, her iddianameye kadar olan eylemlerin zincirleme tek bir suçu, her iddianameden sonraki eylemlerin ayrı bir suçu oluşturacağı gözetildiğinde, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması koşullarının oluştuğu değerlendirilerek, varsa kesinleşen dosyadaki ceza miktarı mahsup edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,