KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/13901 E., 2020/11535 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Kasım 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
336 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğunun anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/12/2012 tarih ve 2012/1247 esas ve 2012/1842 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere.
5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi”nin suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâli olması nedeniyle, aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek tebliğnamedeki düşme düşüncesine iştirak edilmemiş;
dosya içeriğine göre suçun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın müştekiye karşı işlediği gece vakti iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4. ve 151/1. maddelerinin gerektirdiği cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, 05.03.2007 olan suç tarihinden sanığın savcı huzurunda ifadesinin alındığı 13.04.2015 tarihine kadar geçmiş bulunması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/13901, K. 2020/11535, 2 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama