Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/13907 K.2021/15481

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin ... Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın, tamir için katılana ait iş yerine bırakılan ve biri tamirhanenin içerisinde, üçü de tamirhanenin dışarısında olan ancak kapıları kilitli bulunan 4 ayrı otomobilden, kilitli olan kapılarını zorlayarak açıp motor bölümünde bulunan aküleri çaldığının anlaşılması karşısında, her ne kadar iddianame ile sanığın bir kez 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesi uyarınca cezalandırılması istenilmiş ise de iddianamedeki anlatımda 4 olaya da yer verildiği nazara alındığında, sanığın otomobillerin ve dolayısı ile de akülerin farklı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olması nedeniyle 4 kez cezalandırılması gerekirken, hangi müştekiye yönelik olduğu belli olmayacak şekilde bir kez mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

2-İddianamede 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi uyarınca cezalandırılması talep edilen sanık hakkında, hüküm kurulurken ek savunma hakkı verilmeden aynı Kanun’un 142/1-e maddesi uygulanmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,