Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/13954 K.2021/18276

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanıklar hakkında tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıkların mağdur ...'ın, evinin bulunduğu iki katlı binanın damında beslediği güvercinleri çalmak amacı ile güvercinler için özel olarak yapılmış barınağın önüne gittikleri, barınağın üç asma kilidinden ikisini kırdıkları, üçüncüsünü kıramadan ...'ın, arkadaşı ... ile birlikte sanıkları suçüstü gördüğü,

her ikisinin soruşturma aşamasında alınan beyanlarına ve yaptıkları teşhis işlemlerine göre ...'nin tornavidayı ... ve ...'e doğrultarak “siz göreceksiniz, sizi gömeceğiz” dediği ve birlikte olay yerinden kaçtıkları, ancak mahkemede ise Hıdır’ın bir eylemde bulunmadan kaçtığını, Edip’in elindeki tornavidayı kendilerine yöneltip “siz göreceksiniz sizi gömeceğiz, daha sonra sizi yakalarım” şeklinde çelişkili beyanda bulundukları dikkate alındığında, mağdurların olayın sıcağı sıcağına verdiği ilk ifadeleri ve teşhis işlemleri yerine sonradan değiştirdikleri mahkemedeki ifadelerine itibar eden bozma düşüncesine iştirak edilmemiş,

sanıklar hakkında TCK’nın 106/2-a,c, 43. maddeleri gereğince tayin olunan 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasından aynı Kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sırasında 2 yıl 7 ay 7 gün yerine, 1 yıl 19 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının,

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA,

III- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosya kapsamı, olaya ilişkin tutanaklar ve ifadelere göre mağdur ...'ın, evinin bulunduğu iki katlı binanın damında beslediği güvercinleri çalmak amacı ile güvercinler için özel olarak yapılmış barınağın önüne gidip, kilitli haldeki barınağın üç asma kilidinden ikisini kırdıktan sonra suçüstü görülmeleri şeklindeki teşebbüs aşamasında kalan eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/2-d maddesi gereğince uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi karşısında, suçu gece işlediğinden bahisle arttırım yapılırken, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca ceza en fazla üçte bire kadar artırılabilir olmakla birlikte, sanıkların cezasının anılan madde uyarınca üst sınır olan 1/3 oranında arttırılmasına karar verilirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,