Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/13984 K.2021/15534

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın, bilinen en son adresi ile aynı olan MERNİS adresine doğrudan “MERNİS ADRESİ” ibaresi ile tebliğe çıkartıldığı ve Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebliğ işleminin usule aykırı olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin kabulü ile yapılan tebliğ işleminin hukuken geçersiz olduğu yine sanığın 18.05.2015 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve asıl kararın temyizini istemesi üzerine infazı durdurma ve eski hale getirme talebinin reddine ilişkin mahkemece 20/05/2015 gün ve 2014/341 Esas, 2015/29 Karar sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.