Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/14120 K.2020/9106

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” veya “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin bu suç yönünden itiraz dilekçesi olarak kabulü ile dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a, 152/1-a maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, ilk mahkumiyet hükmünün verildiği 21/03/2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,