Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/14129 K.2021/15092

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 123/1. maddesi uyarınca kişilerin huzur ve sükununu bozma, TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit ve TCK’nin 151/1. maddesi uyarınca mala zarar verme suçlarından hükümler kurulduğu,

suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 151/1 ve 106/1-1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme ve tehdit suçu ile uzlaşma kapsamında olan kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ancak, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 151/1 ve 106/1-1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme ve tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı,

bu nedenle CMK’nın 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı, sanık ile katılan arasında söz konusu kanun değişikliğine göre, kişilerin huzur ve sükununu bozma, tehdit ve mala zarar verme suçları yönünden uzlaştırma işlemi uygulanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,