Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/14136 K.2021/20288

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında müşteki ...’a yönelik olarak kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, müştekiye ait kesin rapor aldırılmadan Niksar Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 27/11/2013 tarihli geçici rapora istinaden yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir olduğu kabul edilerek eksik inceleme ile karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın mutfağa girip kapıya astığı havluyu yaktıktan sonra ocağı açarak yangını büyütmeye çalışması biçimindeki eyleminde,

genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 170/1-a-c bentleri yerine sadece aynı maddenin (c) bendi olarak gösterilmesi mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak değerlendirilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

18/06/2014 tarihinde kabul edilip 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gözetilmeden, sanık hakkında karar verilirken, adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hükümler kurulması,