Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/14244 K.2021/16295

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizinin mümkün olmadığı, sanığın itiraz dilekçesi üzerine itiraz mercii olan Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 11/02/2016 tarihli, 2016/129 D. İş sayılı kararıyla incelenerek itirazın reddine karar verildiği ve red kararına yönelik temyizin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında soruşturma aşamasında zararı giderdiklerinin sabit olduğu hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 168/1. maddesine göre indirim yapıldığı halde uygulama maddesinin gösterilmemesi mahallinde eklenmesi mümkün eksiklik kabul edilmiş;

sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 142/1-a, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasının aynı Kanun'un 35. maddesi uyarınca ¼ oranında indirilmesi sırasında 2 yıl 4 ay 3 gün hapis yerine 1 yıl 16 ay 3 gün hapis ve bu cezanın da aynı Kanun’un 43. maddesi uyarınca ¼ oranında artırılması sırasında 2 yıl 11 ay 3 gün hapis yerine 1 yıl 23 ay 3 gün hapis cezasına hükmedilmiş ise de, aynı Kanun’un 168/1. ve 62. maddeleri ile yapılan sonraki uygulamalar nedeniyle sonuç cezalar doğru olduğundan ve sanık ... hakkında TCK'nın 142/1-a,

143. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasının aynı Kanun'un 35. maddesi uyarınca ¼ oranında indirilmesi sırasında 2 yıl 1 ay 9 gün hapis yerine 1 yıl 13 ay 9 gün hapis cezasına hükmedilmiş ise de, aynı Kanun’un 168/1. ve 62. maddeleri ile yapılan sonraki uygulamalar nedeniyle sonuç ceza doğru olduğundan bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.