Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/14290 K.2022/3124

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın eylemine uyan 5237 sayılı TCK‘nın 165/1. maddesi gereğince 9 ay hapis ve 50 tam gün adli para cezası ile cezalandırıldığı, ancak sanık hakkında kurulan hükmün devam eden fıkrasında “...hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 51/1. maddesi uyarınca sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına..” şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Tanık Cihangir Ödaş’ın tanık sıfatıyla mahkemeye çağrılarak olay günü motosikletin yanına gelen kişinin sanık olup olmadığı hususunda beyanının alınması için sanık ile yüzleştirilerek, mümkün olmaması halinde sanığın teşhise elverişli fotoğrafları çekilip tanığa gösterilmek suretiyle teşhisin sağlanması, eyleminin hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılarak sonucuna göre, iddianame ile sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan TCK'nın 165/1. maddesinin uygulanması talebi ile dava açıldığı ve bu suçun da hırsızlık suçuna dönüşemeyeceği de gözetilerek,

sanık hakkında hırsızlık suçundan dava açılması sağlanarak, dosyalar birleştirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde eksik kovuşturmayla mahkumiyet kararı verilmesi,