Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/14400 K.2020/13110

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hapis cezası ile adli para cezasının seçimlik ceza olması ve sonuç olarak hapis cezası seçilmesi durumunda 5237 sayılı TCK'nın 50/2. maddesi uyarınca aynı Kanun’un 50/1-a. bendine göre hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceği öngörülmekle birlikte, TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında temel ceza olarak hapis cezasını tercih eden mahkemece,

sonuç olarak hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı aynı Kanun’un 50/1. maddesinde belirtilen adli para cezası dahil seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunlu bulunduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı Kanun’un 151/1,31/3, 62. maddeleri uyarınca belirlenen 2 ay 6 gün hapis cezasından, aynı Kanun'un 50/1-a, 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20,00 TL'den olmak üzere 1320 TL adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 720 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik adli para cezası tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Suça sürüklenen çocuğun eyleminin suç tarihi itibari ile TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında TCK’nın 142/2-h maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilip edilmediği ile suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemeye kanaat gelip gelmediği hususlarının değerlendirilmesi gerektiği ve geçmişteki hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve adli para cezalarından ibaret kararların da ertelemeye engel teşkil etmediği gözetilmeden, “Suça sürüklenen çocuk hakkındaki ...

4. Çocuk Mahkemesi 2011/613-2012/299, ... 1. Çocuk Mahkemesi 2011/666-2012/527, ... 6. Çocuk Mahkemesi 2011/180-82 sayılı kararları göz önüne alınarak TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

3-Müştekinin arabasının camını kırarak araba içinde bulunan 4-5 rulo bakır kablonun çalındığı olayda, çalınan bakır kabloların değer tespiti yapılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

4-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden başka suça ilişkin sosyal inceleme raporu dosya arasına alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,