Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/14411 K.2020/10640

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Burhaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/10/2011 gün ve 2011/202 Esas, 2011/303 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 21/11/2011 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 10/10/2014 tarihinde ''hırsızlık'' suçunu işlediği, bu suçtan yargılanarak 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

hükmün 08/09/2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması için mahkemesine ihbarda bulunulduğunun anlaşılması karşısında; sanığın denetim süresi içinde işlediği ihbara konu olan Denizli 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2015 gün ve 2014/593 Esas,

2015/524 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığı ve UYAP incelemesinde ilgili dava hakkında 19/06/2019 tarihli ek kararla uzlaşma sağlandığından bahisle düşme kararı verildiği,

ancak sanığın güncel adli sicil kaydına göre, 5 yıllık denetim süresi içinde Burhaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/01/2016 gün ve 2015/877 Esas, 2016/126 Karar sayılı ve 16/05/2016 tarihinde kesinleşen ilamına göre 22/12/2011 tarihinde uzlaşmaya tabi olmayan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu işlediği ve açıklanması geri bırakılan kararın açıklanma koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;