Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/14428 K.2020/12535

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuk hakkında şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği halde suça sürüklenen çocuğun şüphe üzerine cezalandırıldığına, suç vasfının değerlendirilmesinde hata yapıldığına yönelik olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca, TCK'nın 142/1-b maddesinden açılan davada ek savunma hakkı verilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca uygulama yapılması, suç tarihi itibariyle her iki bentte öngörülen ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesinin TCK’nın 31/3. maddesi yerine 35/1. maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak değerlendirilmiştir.