Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/14496 K.2020/13100

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...'e karşı konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan ''Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin karar, aynı Kanun’un 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup, görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılarak itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun inşaat halindeki şantiyeden 4 adet makara halindeki izoleli bakır kabloyu çalması biçimindeki eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesindeki kullanımı gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması,

2- 18/03/2013 tarihinde düzenlenen tutanak içeriğine göre temyiz dışı sanık ...'ün suça konu malzemeleri çaldıkları inşaat alanını gösterdiği ve ele geçen malzemelerin dava açılmadan katılana teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; gerçekleşen iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır.

Bu itibarla kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,