Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/14564 K.2020/9453

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk-Ceza Kanunu’nun 142/1-e ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesi gereğince cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair İNEGÖL 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/01/2019 tarihli ve 2017/367 esas, 2019/32 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 25/10/2020 gün ve 94660652-105-16- 11128-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/02/2020 gün ve 2020/27544 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-Sanığın tekerrüre esas alınan Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/10/2011 tarihli ve 2009/373 esas, 2011/377 sayılı ilamına konu suç tarihinin 18/06/2008 olduğu, kayden 19/09/1991 doğumlu olan sanığın söz konusu ilâma konu suçu işlediği tarihte 15-18 yaş grubu aralığında bulunduğu, 5237 sayılı Kanun'un 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada on sekiz yaşım doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz” şeklindeki hüküm karşısında, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/10/2011 tarihli ve 2009/373 esas, 2011/377 sayılı ilamının tekerrüre esas alınamayacağı;

ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki anılan Kanun’un 179/2. maddesi uyarınca verilmiş hapisten çevrili 500,00 TL adlî para cezasını içeren İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/12/2014 tarihli ve 2014/360 esas, 2014/768 karar sayılı ilâmın tekerrüre esas olduğunun ve bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesinde,

2-Somut olayda, başka bir suç işlediği iddiasıyla yakalanan sanığın üst aramasında suça konu motosiklete ait olduğu anlaşılan ruhsatın çıkması üzerine sanığın motosikleti bırakmış olduğu yeri gösterdiğinin ve bu gösterdiği yerde bulunan suça konu motosikletin hasarlı şekilde katılana iade edildiğinin anlaşılması karşısında, katılandan kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

1- Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/10/2011 tarihli ve 2009/373 esas, 2011/377 karar sayılı ilamı ile mahkumiyetine dair suçu işlediği sırada sanığın 18 yaşından küçük olması nedeni ile anılan ilamın TCK’nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki TCK’nın 179/2. maddesi uyarınca verilmiş hapisten çevrili 500,00 TL adli para cezasını içeren İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/12/2014 tarihli ve 2014/360 esas, 2014/768 karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğunun ve bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Başka bir suç işlediği iddiasıyla yakalanan sanığın üst aramasında suça konu motosiklete ait olduğu anlaşılan ruhsatın çıkması üzerine sanığın motosikleti bırakmış olduğu yeri gösterdiğinin ve bu gösterdiği yerde bulunan suça konu motosikletin hasarlı şekilde katılana iade edildiğinin anlaşılması karşısında,

katılandan kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre TCK’nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken katılanın şikayetinin devam ettiğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmesi nedenleriyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (İNEGÖL) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 22/01/2019 tarihli ve 2017/367 Esas - 2019/32 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA,