Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/14632 K.2020/9581

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin yalnızca mala zarar verme suçundan verilen beraat kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasının istenilmemiş olması ve yakalama üzerine savunması alınan sanığa adli sicil kaydının okunmamış olması karşısında; ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,