Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/14685 K.2020/8835

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilen sanığın 22/02/2016 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 26/02/2016 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek ve “Tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilen karar içeriği okunup, anlatılmak” suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında;

sanık hakkında cezaevinde düzenlenen 01/10/2014 günlü tebligat belgesi içeriğine göre, tebliğ işleminin CMK'nın 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, müştekinin 03/07/2008 tarihinde çalınan motosikletinin 12/01/2009 tarihinde sanığın kullanımında iken yakalandığı olayda, sanığın atılı hırsızlık suçunu kabul etmemesi ve çaldığına dair başka bir delil de bulunmaması karşısında, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 03/07/2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,