Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/14835 K.2021/19997

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde “Suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, suç sebep ve saikleri dikkate alınarak asgari hadden ceza tayin edildiği” belirtildiği halde, suç tarihi itibariyle de anılan suçun cezasının alt sınırının 6 ay olması karşısında, sanığın TCK’nın 116/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile ve devamında da bu ceza üzerinden aynı Kanun’un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesi,