Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/1489 K.2020/4878

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2018 tarih, 2017/574 esas sayılı ilamı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği, bu kararı sanığın süresinde istinaf etmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 23.11.2018 tarih, 2018/774 esas, sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın sanığa 19.12.2018 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği,

ancak kararın temyiz edilmemesi üzerine 23.11.2018 tarihinde kesinleştiği, daha sonra sanığın 11.11.2019 tarihli dilekçesi ile 7188 sayılı yasadan faydalanmak istediğini belirterek bu kararı temyiz ettiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 02.12.2019 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz isteminin süresinde olmadığı ve kararın kesin nitelikte olduğundan CMK’nın 296/1. maddesi gereğince reddine karar verildiği ve bu ek kararın sanık tarafından temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;