Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/15265 K.2021/2843

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1. Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2. Sanık ... hakkında hakaret, sanık ... hakkında tehdit, hakaret ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanıkların, üzerilerine atılı tehdit, hakaret ve mala zarar verme suçlarından eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1, 125/1 ve 151/1. maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, sanıkların sorgusunun yapıldığı 14/09/2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,