Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/15302 K.2020/8462

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık ...’ün temyiz istemi hakkında yapılan inceleme

Dairemizin 14/11/2018 tarih, 2016/9712 Esas, 2018/13475 Karar sayılı kararındaki, sanık ... hakkındaki hırsızlık suçu yönünden “2. no'lu” bozmanın, aynı suçu işleyen ve kararı temyiz etmeyen sanık ...’e sirayet ettirilmesinin, hükümlü ...’e bozmadan sonra verilen 11/04/2019 tarihli hükmü temyiz hakkı vermeyeceği ve sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği hükümlünün bu hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemenin 26/04/2019 tarihli ve 2018/794 Esas, 2019/296 Karar sayılı ek kararının sanık müdafiine tebliğ edilmeden doğrudan sanığa tebliğ edilmiş olması nedeniyle sanığın ek karara yönelik 23/05/2019 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu yönünden temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 26/04/2019 tarihli ve 2018/794 Esas, 2019/296 Karar sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, bu ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında müştekiler ... ve ...’e yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından; sanık ... hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;