Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/1533 K.2020/2775

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dairemizin 27/03/2018 tarihli 2015/11608 -2018/3358 sayılı ilamında sanığın eyleminin TCK 'nun 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun belirtildiği ve bozma ilamına uyulduğu halde bozma gereklerinin yerine getirilmediği,

2- Suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca en fazla 1/3 oranında artırım yapılabileceği gözetilmeden, 1/2 oranında artırım yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak TCK'nın 53. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Hırsızlık suçundan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 141/1,143 maddelerine göre belirlenen 3 yıl hapis cezasının kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 1 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında hırsızlık suçundan “bozma ilamı öncesi aleyhe temyiz bulunmadığından ve mahkememizin 10/04/2014 tarih ve 2014/194-2014/279 E.K sayılı ilamı, sanığın lehine olduğundan ve kazanılmış hak teşkil ettiğinden sanığın neticeten 1 yıl 3 ay hapis cezası cezalandırılmasına,” şeklinde karar verilmesi,