Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/1534 K.2020/8189

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda hükümlünün 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143., 145 , 62. ve 58. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasıyla mahkûmiyetine dair kurulan 23/01/2019 tarihli ve 2018/674 Esas, 2019/51 Karar sayılı ilamın hükümlü tarafından istinaf edilmesi üzerine Mahkemece istinaf talebinin süreden reddine karar verildiği,

bu kararın istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince gerçekleştirilen inceleme neticesinde anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun reddine dair 17.04.2019 tarihli ve 2019/1631 Esas,

2019/1205 Karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 279/1-b maddesi uyarınca kesin olarak verilmesinin ardından hükümlü tarafından sunulan 07.11.2019 günlü dilekçeyle “sonradan yürürlüğü giren 7188 sayılı Kanun uyarınca lehine olan maddelerden yararlanmak ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtaya gönderilmesinin” talep edilmesi üzerine ilk derece mahkemesince “7188 sayılı Kanunla yapılan değişikliğin hükümlü hakkında infaz edilmekte olan suçu kapsamadığından temyiz talebinin reddine” dair verilen 13.11.2019 tarihli ve 2018/674 Esas, 2019/51 Karar sayılı ek karar temyiz edilmiş ise de;

İlk derece mahkemesi tarafından atılı suçtan dolayı hükümlünün neticeten 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile mahkûmiyetine ilişkin kurulan 23.01.2019 tarihli kararla ilgili istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince vaki istinaf başvurusunun reddine dair verilen 17.04.2019 tarihli hükmün 5271 sayılı CMK’nın 279/1-b. maddesi gereğince kesin olup,

TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun 24.10.2019 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun değişikliği kapsamı dışında kalması nedeniyle hükümlünün temyiz dilekçesiyle ilgili Bölge Adliye Mahkemesince aynı Kanun’un 296/1. maddesi uyarınca değerlendirme yapılıp karar verilmesi gerekirken bu konuda ilk derece mahkemesince verilen 13.11.2019 tarihli ek kararın hukuken geçersiz olduğu ve ortada temyiz incelemesine konu bir hüküm bulunmadığı anlaşıldığından,