Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/15376 K.2021/4494

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen mağdur ...’ün, sanık hakkında açılan davadan usulüne uygun olarak haberdar edilmediği (mağdura çıkarılan duruşma davetiyesinin mağdurun soruşturma aşamasında bildirdiği adresten farklı olan adresine Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre usulüne göre tebliğ edilmediği), soruşturma aşamasındaki 19/01/2015 tarihli beyanında şikayetçi olduğunu beyan eden mağdurun davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında,

mağdurun yokluğunda verilen kararı temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyan mağdur vekilinin CMK'nın 237/2. maddesi gereğince suçtan zarar gören olarak davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Tüm dosya içeriğine göre, 19/05/2015 tarihinde, suç tarihinde 15 yaşından küçük katılan ...’ün yanına yaklaşan bir kişinin cep telefonunu bir yeri aramak istediğini söyleyerek istediği, katılanın telefonu vermek istemediği, “seni döverim” demesi üzerine katılanın telefonu verdiği, bir süre birlikte yürüdükleri, bir yerleri arıyor gibi yaptığı, katılana bir şey yapmayacağını telefonu iade edeceğini söylediği, ormanlık alana kadar yürüdükleri, katılanın ağlaması üzerine dövmekle tehdit ederek,

beklemesini söyleyip katılana kızıp bağırarak kaçtığı, suça konu cep telefonunun 25/01/2015 tarihinde sanığa ait hat takılmak suretiyle kullanılmaya başlandığı, sanığın “Sürekli olarak cep telefonu alıp sattığını, suça konu telefonu tanımadığı bir şahıstan 350 TL karşılığında aldığını” savunduğunun anlaşılması karşısında;

faturasına göre 888 TL olan suça konu cep telefonunu, herhangi bir belge, fatura, kimlik veya adres almadan piyasa değerinin altında bir fiyata satın alan sanığın, cep telefonunun suç eşyası olduğunu bilebilecek durumda olduğu nazara alınarak TCK’nın 165/1. maddesinde düzenlenen ve uzlaşmaya tabi olan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,