Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/15451 K.2021/4302

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen hükmün, sanık ...’in ifadesinde bildirdiği son bilinen adresinde 11/11/2014 tarihinde tebliğ edilmişse de, dosya arasına alınan Yenişehir Askerlik Şubesi Başkanlığı'nın 08/01/2019 tarihli cevabi yazısına göre sanığın tebligat tarihinde asker olması nedeniyle yapılan tebliğ işlemi geçersiz olduğundan, sanık ...’in öğrenme üzerine sunduğu 02/12/2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanıkların dilekçelerinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.