Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/15462 K.2020/8460

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi hakkında yapılan incelemede

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olmakla birlikte yakalama emri üzerine savunmasının alındığı 14/07/2015 tarihli 3. duruşmada 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, savunması esnasında müdafii talep etmediğini beyan etmesi ve savunmasının müdafii bulunmaksızın alınmış olması karşısında;

her ne kadar suça sürüklenen çocuğun 28/04/2015 tarihli 1. duruşmada barodan müdafii istemesi üzerine mahkemece suça sürüklenen çocuk için barodan müdafii Av. ... atanmış ve yüzüne karşı tefhim edilen 08/10/2015 tarihli kararı anılan müdafii temyiz etmiş ise de, suça sürüklenen çocuğun son ifadesinde müdafii istememesi ve müdafii ile birlikte duruşmalara da katılmamış olması nedeniyle daha önce görevlendirilen anılan müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini temyize yetkisi bulunmadığı nazara alındığında,

temyize hakkı olmayan Av. ...’ın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

III- Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin incelenmesinde;