Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/15524 K.2020/7451

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların hırsızlık, suçundan mahkumiyetine dair 16/06/2011 tarihli hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 22. Ceza Dairesiniin 14/04/2015 tarih, 2015/19- 2015/91 E-K sayılı kararı ile mahkemenin kararının onanmasına karar verilmesinin ardından, hırsızık suçu yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2020 tarih ve KD-2020/9404 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2020 tarih ve KD-2020/9404 sayılı itirazının KABULÜNE, Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 14/04/2015 tarih, 2015/19- 2015/91 E-K sayılı hırsızlık suçu yönünden onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Aynı olay nedeniyle sanık hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 29/04/2010 tarihli iddianamesi ile dava açıldığı, İzmir 5. Çocuk Mahkemesi tarafından 01/11/2011 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında karar verildiği ve bu kararın Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 18/06/2014 gün, 2013/31746 esas 2014/21607 karar sayılı dosyasıyla düzeltilerek onanmasına karar verildiği anlaşılmakla, aynı eylem nedeniyle açılan ve İzmir 3. Çocuk Mahkemesi'nce görülüp sonuçlandırılan ikinci davanın “mükerrer dava” niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 223/7. maddesi gereğince mükerrer olan davanın reddine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,