Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/15648 K.2021/19653

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın cezalandırılmasına konu eylemin suç tarihinin 15/04/2013 olduğu, fiilin işlendiği tarihte yürürlükte olan Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b maddesinde bu eylem için öngörülen cezanın alt sınırının 2 yıl hapis cezası olması karşısında gerekçeli kararda, “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunu düzenleyen TCK'nın 142/1-b maddesi, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı R.G. de yayımlanan 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı kanunun 62. maddesi ile değiştirilmiş ve atılı suç,

aynı maddenin ikinci fıkrasının (h) bendinde (142/2-h) düzenlenerek, anılan suçun cezası üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezası iken beş yıldan on yıla kadar hapis cezası şeklinde değiştirilmiştir.

Dava konusu olayda suç tarihinin 15.04.2013 olduğu dikkate alınarak, TCK'nun 7/2. maddesi gereğince, suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır hükmü çerçevesinde, önceki kanun hükümlerinin cezanın miktarı itibariyle sanığın daha lehine olduğu görülmekle sanık hakkında önceki kanun hükümleri uygulanmıştır” denilmek suretiyle sanık hakkında TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,