Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/15710 K.2020/11976

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Yokluğunda verilen kararın, tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanık ...’a tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriği okunup, anlatılma suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında; cezaevi idaresince sanık ... hakkında düzenlenen 05/03/2015 tarihli tebligat belgesi içeriğine göre tebliğ işleminin, CMK'nın 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmayıp geçersiz olduğu anlaşıldığından,

sanık ...’a gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle tebliği, aksi halde son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebligat belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesinin de eklenmesi ve ek tebliğname düzenlenmesi;

2- Kamu malına zarar verme suçu yönünden katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü anlaşılan Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, suçtan zarar görenin, sanık ... hakkında açılan davadan usulüne uygun olarak haberdar edilmediği ve davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında; yokluğunda hüküm verilen suçtan zarar gören Bakanlığa aynı Kanun'un 35/2. maddesi uyarınca hükmün tebliğinin gerektiği gözetilerek, gerekçeli hükmün suçtan zarar gören Adalet Bakanlığına usulüne uygun olarak tebliğiyle, tebligat belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesinin de eklenmesi ve ek tebliğname düzenlenmesi;