Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/15780 K.2021/17760

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin 11/09/2015 günü otobüste telefonundan kulaklık ile müzik dinlerken uyuduğu esnada telefonunun çalındığı, HTS kayıtlarından ilk kez 15.09.2015 günü, tanık ... adına kayıtlı hat ile sanık ... tarafından kullanıldığının tespit edildiği,

sanık ...’ın alınan savunmasında, ikinci el telefon alım satım işi ile uğraştığını, bahse konu telefonu ... isimli şahıstan kimlik fotokopisini almak suretiyle tam hatırlamamakla birlikte 600-700 TL. civarında bir para vererek satın aldığını ve daha sonrada başka bir şahsa 875 TL.’ye sattığını beyan ettiği, sanık ...’ın sunduğu ve dosya arasında bulunan kimlik fotokopisinin, temyiz dışı sanık ...’a ait olduğu, üzerinde sanık ...’a ait adres, IMEİ no ve 11.09.2015 tarihinin yazılı olduğu, ayrıca sanığın sattığına dair imzasının bulunduğu,

12.04.2016 tarihli değer tespitine ilişkin tutanağa göre, müştekiye ait telefonun 2015 yılı 9. ayında 2. el fiyatının ortalama 650-700 TL. civarında olduğu, sanığın telefonu temyiz dışı sanık ...’tan satın aldığı bedelin ikinci el alış satış fiyatının altında olmadığının anlaşılması karşısında; sanık ...’ın atılı suçu işlemediği yönündeki savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak, yüklenen suçtan mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli, kesin ve somut kanıt bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,