Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/15857 K.2020/8660

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda verilen gerekçeli istinaf kararının sanık müdafiine 08/03/2020 tarihinde tebliğ edildiği ve istinaf talebinin esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararını 04/11/2019 tarihinde öğrenme ile süresinde temyiz ettiği anlaşıldığından temyiz talebinin reddine ilişkin 09/11/2019 tarihli ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğu ve kaldırılması gerektiği kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin sanık hakkında isnat edilen suçlamaların asılsız, somut gerçekten uzak olduğuna ve kanıtlanamadığına bu nedenle esasa ve usule dair hukuka aykırılıklar bulunduğuna ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;