Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/15925 K.2020/9050

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında mahkemenin 21.03.2012 tarih ve 2011/66 esas, 2012/327 sayılı kararı ile suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

kararın kesinleştiği 06.07.2012 tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içerisinde 20.11.2014 tarihinde işlediği 6136 Sayılı Kanun’un 13/4 maddesinde yazılı suçu nedeniyle bildirim yapılan Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.12.2015 tarih 2015/93 Esas -2015/1616 Karar ve 04.02.2016 kesinleşme tarihli mahkumiyetine konu suç nedeniyle sanığın eylemlerine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.07.2012 tarihi itibariyle durduğu ve sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 20.11.2014 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, dava zamanaşımının 18.04.2006 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu anlaşılmış ise de.

UYAP sistemi üzerinden alınan güncel adli sicil kaydına göre sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde 25.11.2015 tarihinde işlediği 5237 sayılı TCK’nın 179/3 maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan Mersin 19. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 26.12.2016 tarih, 2016/10 Esas -2016/577 Karar sayılı ilamı nedeniyle zamanaşının henüz dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1. 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Kabule göre;

a. Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde "altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hapis cezası kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine 180 gün olarak belirlenmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine aykırı davranılması sonucu fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

b.

18/06/2014 tarihinde kabul edilip 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmemesi halinde kısa süreli hapis cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,