Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/16004 K.2021/19218

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen hükmün sanığa 30/06/2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresinin son gününün, resmi tatil olan 07/07/2016 tarihi olduğu, her ne kadar temyiz süresinin son günü resmi tatile denk gelmiş ise de, temyiz süresinin işlemeye devam etmesi ve CMK’nın 39/4. maddesinde sürenin tatilin ertesi günü biteceğinin belirtilmesi karşısında, inceleme konusu hükme karşı en geç 08/07/2016 günü mesai saati bitimine kadar temyiz isteminde bulunulabileceği ve sanığın yasal süresi içinde 08.07.2016 tarihinde yapmış olduğu temyiz başvurusunun süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hükümden sonra 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,