Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/16111 K.2021/20204

2. Ceza Dairesi 2020/16111 E. , 2021/20204 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali, hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık ve müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Başka bir suç nedeniyle yakalanan ve müştekinin iş yerinden hırsızlık eylemini de kendisinin gerçekleştirdiğini ikrar ederek eşyaları sattığı yeri gösteren ve bu şekilde eşyaların bir kısmının iadesini sağlayan sanığın cezasından müştekinin rızası doğrultusunda etkin pişmanlık hükümleri uyarınca indirim yapılmış ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 gün ve 2012/6-1232 Esas - 2013/106 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanığın, satıştan elde ettiği menfaati iade etmeden üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesi etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceği gibi, eşyanın satın alan kişiden alınarak müştekiye iade edilmiş olması da 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi kapsamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulünün mümkün olmaması nedeniyle; sanık hakkında koşulları bulunmayan TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi ve TCK’nın 142/2-h, 168/1 maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasından aynı Yasa'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 4 ay 20 gün yerine 1 yıl 3 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından, uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesi hükmünün, aynı Kanun'un 53/3. maddesi gereğince “Kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” bakımından uygulanamayacağı gözetilmemiş ise de; bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden; zikredilen nedenler bozma nedeni yapılmamıştır. 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 30/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.