KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/16228 E., 2020/8326 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Eylül 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
- Hüküm
- İstinaf isteminin ayrı ayrı esastan reddine
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün istinaf edilmesi üzerine verilen istinaf isteminin esastan reddine dair karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün istinaf edilmesi üzerine verilen istinaf isteminin esastan reddine dair karara yönelik temyiz istemine gelince;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin, hırsızlık suçuna hasren ve TCK’nın 34. maddesi gereğince sanığın cezai sorumluluğunun bulunmadığına, sanık hakkında TCK’nın 141. maddesi yerine aynı Kanun’un 142/2-h maddesinden hüküm kurulduğuna, katılanın zararının kovuşturma aşamasında giderilmesi nedeniyle sanığın cezasından 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken 1/4 oranında indirim yapıldığına,
sanık hakkında TCK’nın 62. maddesinin uygulanmadığına ve eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/16228, K. 2020/8326, 7 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama