Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/16280 K.2020/15357

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında daha önce 17.04.2013 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, deneme süresi içerisinde yeniden kasten bir suç işlediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında ilk kararda hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 3 ay 3 gün yerine 3 ay 22 gün olarak fazla ceza tayin edildiği ve hüküm açıklanırken TCK’nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 3 ay 3 gün ceza tayin edilmesi ve buna bağlı olarak 1.860,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi doğru olmakla birlikte açıklanması geri bırakılan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince aynen açıklanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği halde farklı hüküm kurulması,

2) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,