Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/16351 K.2020/9344

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, dosya kapsamındaki deliller itibariyle suçun kendisi tarafından işlenmediğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeple ve karardan sonra yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı ile sınırlı yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 13.02.2019 tarihli kararından sonra 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK’nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,